کد خبر: 195747تاريخ انتشار : ۱۴:۰۲:۴۶ - چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹

عضو کمیسیون عمران در گفتگو با سادس:

سکونت نماینده مجلس در آپارتمان ۵۴ متری/ آمار متفاوت خانه‌های خالی/ ۲ درصد جمعیت ایران فاقد مسکن مشخص

تعداد ۲۴ میلیون و ۲۰۰ هزار خانواده در ایران وجود دارد که ۲۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر دارای مسکن و سرپناه هستند و بدین ترتیب ۱ میلیون و ۴۰۰ هزار شهروند دارای مسکن مشخص نیستند.

سکونت نماینده مجلس در آپارتمان ۵۴ متری/ آمار متفاوت خانه‌های خالی/ ۲ درصد جمعیت ایران فاقد مسکن مشخص

آرا شاوردیان نماینده ارامنه شمال و عضو کمیسیون عمران در گفتگو با سادس:
هنوز در محله قدیمیان زندگی می کنم، روزی که نماینده شدم همه فکر می‌کردند که باید به خانه جدید بروم یا محله ام را تغییر بدم بعضی همسایه‌ها گفتند شما چه زمانی از اینجا می روید به شوخی گفتم اگر مزاحم شما هستیم دستور بدهید می رویم!.

دوستان هم محله‌ای ما اظهار داشتند طبق قائده چون به نمایندگان مسکن واگذارمی شود از محله سکونت قبلی شان می‌روند، من گفتم خانه‌ای در کار نیست در همین محله می‌مانم.

جالب اینجاست بعد از ۱۵ سال از زمان ازدواج توانستم خانه‌ای خریداری کنم و هنوز دارم اقساط وام مسکن را پرداخت و هم اکنون خانه مسکونی بنده در رهن بانک است.

خانه کوچک بهانه زوج‌ها برای زیر سقف رفتن نباشد، ما زندگی زناشویی را با خانه ۴۰ متری آغازکردیم؛ اکنون همراه با همسر و فرزندم در خانه ۵۴ متری در شرق تهران زندگی می‌کنیم.

مالیات بر خانه‌های خالی هیچ تاثیری بر قیمت‌ها نمی‌گذارد جز اینکه یک ابزاری برای افزایش درآمد دولت باشد، ما بخیل نیستیم که درآمد دولت بالا برود اما دولت این درآمد را باید در پروژه‌های عمرانی هزینه کند.

اعضای کمیسیون عمران طرح دوفوریتی را برای تقویت تولید انبوه مسکن طراحی و تدوین کردند که می‌تواند در کاهش مشکلات بازار مسکن تاثیر گذار باشد چرا که یکی از مولفه‌های اصلی کاهش مشکلات بازار مسکن بحث حمایت از تولید کنندگان و انبوه سازان مسکن است

در قانون در مورد مسکن تعریف خاصی وجود ندارد، در سرشماری عمومی نفوس و مسکن به جای واژه مسکن از کلمه سرپناه استفاده شده است، تعریف سرپناه در مناطق مختلف کشور یا درهمین پایتخت بسیار متفاوت است مثلا در شمال شهر تهران خانه چند هزار متری و در حاشیه شهر به اتاق چند متری سرپناه اطلاق می‌شود.

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، تعداد ۲۴ میلیون و ۲۰۰ هزار خانواده در ایران وجود دارد که ۲۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر دارای مسکن و سرپناه هستند و بدین ترتیب ۱ میلیون و ۴۰۰ هزار شهروند دارای مسکن مشخص نیستند.

نسبت جمعیت شهری به روستایی سه برابر شده است، جمعیت شهری ما ۷۵ درصد و جمعیت روستایی ما ۲۵ درصد می‌باشد که درهم تنیدگی آمار بدین شکل است که ۸۰۰ هزار کسری مسکن متعلق به بخش روستایی و ۶۰۰ هزار آن مربوط به حوزه شهری می‌باشد.

در مقابل طبق آمار۲ میلیون مسکن خالی وجود دارد که یک میلیون و ۹۵۰ هزار آن مربوط به مسکن شهری و ۵۰ هزار واحد آن مربوط به مسکن روستایی است.

در پاسخ به این سوال که چرا این مقدار از جمعیت ما فاقد مسکن هستند باید گفت تولید مسکن ما بر اساس پراکندگی جمعیت و نیاز توزیع نشده است؛ حتی نسبت به نرخ رشد اقتصادی و نرخ ازدواج در برخی از موارد مازاد مسکن وجود دارد.

مشخص نیست وزیر محترم را بر کدام مبنا از کمبود ۳۸۰هزار واحدی مسکن خبر می‌دهند در صورتی که در برخی نقاط کشور ما با ازدیاد مسکن و در برخی از نقاط با کمبود مسکن مواجهه هستیم و دقیق ترین آمار به اطلاعات مربوط به سرشماری سال ۹۵ باز می‌گردد و مبنای عمل مجلس برای طرح های مختلف همین آمار است.